Posted by suvimali on October 26, 2009
ජීවිතය ජය ගන්න කඩ ඉමක පැටලිලා
සරසවි වරම් ලබා ගන්නට….
උත්සාහ දරන මේ මොහොතේ…
විෂම වූ සමාජයේ……..
ඔබ වන් වූ ගුරුවරයෙක් හමුවීමට
මා කළ පින කුමක්ද?
සැබවින්ම ආරම්භයේ බිය විය..
නමුත් ගුරු පියාණනි………
ඔබගේ සෙවණට පා තැබූ මොහොතේ සිට……
සත්තකින්ම බිය තුරන් විය.
ඉතින් ඔබගේ සාරවත් පිං බිමේ….
සරු බීජ වපුරා අස්වැන්න
සරු කර ගැනීමට හැකිවීම…….
නොඅනුමානය……..
සත්තකින්ම එය විශ්වාසය
අරුණ ගුරු පියාණනි.
This entry was posted on October 26, 2009 at 1:33 pm and is filed under Uncategorized.
.
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
You can leave a response, or trackback from your own site.
October 30th, 2009 at 8:35 am
දුවේ,
ඔබේ බ්ලොග් එක ලීවේ මා ගැන නොවුනත් එය දැකීමත් වාසනාවක්!
බ්ලොග් එක අපූරුයි.
ගුරුවරු විදියට අපට කණගාටු අපේ ලමයි දීල තිබෙන පහසුකම් ප්රයෝජනයට නොගන්න එක.
අපේ පාසැලේ නොවුනත් ඔයාලා අපේ ලමයි.
ඒ නිසා සතුටුයි.
අලුත් ලෝකෙත් එක්ක ඉස්සරහට යන්න
මගේ සුබපැතුම්!
වැදගත්ම දේ සිංහලෙන් ලිවීම