Posted by suvimali on October 15, 2009
රතු රුධිරයෙන් මේ මිහිතල තෙමමින්නේ
දිවා රෑ නොබලමින් ඔබමයි යුධ වැදුනේ
ජීවිත පවා ලක් මව් හට දන් දුන්නේ
පුත නුඹ නිසයි අපි අද ජීවත් වන්නේ
සිංහල කොඩිය දෝතට ගෙන දෝතින්නේ
රුදුරු කොටියා නැති කෙරුමට යුධ වැදුනේ
පසු බැස නැති නිසයි මේ සිරිලක රැකුනේ
තිස්තුන් කෝටියක් දෙවියන් නුඹ රකිනේ
නිදහස් රටක් බිහිකර දුන් විරුවන්නේ
සැමදා නුඹට තුති පුද මල් පිබිදෙන්නේ
කිරුළක් නැති වුණත් පැළදීමට නිතිනේ
නුඹත් රජෙකි හෙට ලක් මව් හට සොයුරේ
This entry was posted on October 15, 2009 at 12:23 pm and is filed under Uncategorized.
Tagged: G/Batuwangala maha vidyalaya.
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
You can leave a response, or trackback from your own site.